IJsland 2006

Vrijdag 11 augustus 2006, in search of the Alpha 100

Als u rechtstreeks hier gekomen bent, begrijpt u misschien de strekking van dit verhaal niet. De Alpha 100 is een spiegelreflex camera. Mijn andere camera heb ik tijdens onze eerste week van de vakantie in groenland kapot laten vallen. Op onze eerste dag in IJsland ga ik dus op zoek naar een vervangende camera. Als u wilt weten wat er in Groenland allemaal gebeurde verwijs ik u dus terug naar ons Groenland reisverslag.
Om 10:00 melden we ons bij Eimskip. We zijn hier al vaker geweest, dus wat kan er mis gaan. De chauffeur van de taxi zet ons voor de deur af. De afdeling die wij moeten hebben is echter verhuisd, en wij worden naar een ander gebouw gestuurd. Gelukkig is dat maar 5 minuten lopen. Een aardige dame helpt ons met de papieren, en stuurt ons naar het 2 kilometer verderop gelegen douane kantoor waar we de auto officieel moeten inklaren. Ook dit is voor ons bekend, dus wandelen we op ons gemak naar het kantoor. We vullen de papieren in, zetten hier en daar een handtekening, en net als we denken dat alles klaar is merkt de ambtenaar op dat het nummer van de formulieren van Eimskip niet kloppen. Er wordt even getelefoneerd met Eimskip. Het duurt al erg lang voordat er iemand de telefoon opneemt. Er volgt een heel gesprek waarvan wij niets kunnen volgen, maar nadat de ambtenaar heeft opgehangen blijkt dat we moeten wachten tot Eimskip terug belt met het goede nummer. Als we al 45 minuten braaf zitten te wachten gaat de douane ambtenaar lunchen, maar hij heeft alles keurig overgedragen aan zijn collega. Nog een half uur later vraag ik aan die collega of hij misschien kan terugbellen met Eimskip. Hij heeft geen succes. Hij houdt de telefoon zeker 5 minuten in zijn hand, maar niemand neemt op, en dus geeft hij het op. Ik wacht nog een kwartier, en mijn geduld begint op te raken. Bij Eimskip zijn ze waarschijnlijk gaan lunchen, en geven ze niet veel om twee Nederlanders die twee kilometer verderop zitten te wachten op een nummer. Ik zoek de formulieren die ik heb gekregen van IJsland tours op, en bel het nummer van Eimskip dat op bij de gegevens staat. Na even krijg ik daadwerkelijk iemand aan de telefoon. Ik leg de man even de situatie uit, en geef dan de telefoon aan de douane ambtenaar. Volgens mij zit die zich ook te ergeren aan de laksheid waarmee Eimskip dit probleem aanpakt. Hij hangt redelijk boos op, pakt mijn formulieren zet er een stempel op, en wenst ons veel plezier in IJsland. Nu kunnen we bij Eimskip het formulier ruilen voor onze auto, en kan onze IJsland vakantie beginnen. Hoewel…. Als eerste moet ik even naar het Sony Service Centre. Gisteren heb ik ze gebeld met de vraag of ze mijn Minolta 7D kunnen nakijken. Misschien kan hij dezelfde dag nog worden gerepareerd. Op de plattegrond van Reykjavik zoeken we naar de juiste locatie, en al snel zijn we onderweg. Bij het Sony Service Centre komen ze nu tot hun ontdekking dat het niet om een Sony camera gaat. Nee, dat klopt, het is een Minolta en Sony heeft de support van Minolta overgenomen. Ja, maar nu wordt het toch wel moeilijk. In Reykjavik weten ze namelijk nog niets van de deal van Sony en Minolta. Ik verlaat met mijn defecte camera het Sony Service Centre. Dan maar even bellen met FotoVal. Gisteren had ik ook al gebeld, maar ze hadden geen Sony a100 op voorraad. Waarschijnlijk morgen vertelde hij. Die dag had ik ook al verschillende andere fotozaken bezocht, maar nergens een Minolta 7D 5D of Sony a100 te bekennen. Enkel Canon, Nikon of Olympus domineren de IJslandse markt. In internetcafe’s had ik al gezocht op Ebay, maar in heel IJsland geen spoor van Minolta of Sony. Fotoval heeft de a 100 inmiddels binnen, maar ik sla achterover van de prijs. 120.000 IJslandse kronen. Omgerekend € 1300,00. Of ruim € 300 meer dan in Nederland. Maar zo te zien is het de enige a100 in heel IJsland. Ik probeer nog wat te onderhandelen met de verkoper, maar die wil nog geen kroon van het bedrag afhalen. Na veel dubben besluit ik dan maar diep in de buidel te tasten en de camera te kopen. Het bijgeleverde objectief is kwalitatief uitermate teleurstellend en blijft in de doos zitten. De software die is bijgeleverd is op het eerste gezicht slecht bruikbaar, maar de camera valt me alleszins mee. De bediening is eenvoudig, de functies zitten op makkelijke plaatsen en al snel kan ik met het ding uit de voeten.
Dan is het tijd voor de boodschappen, en we laten Reykjavik achter ons. Eerste halte Strokkur.

Pages: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15