Menu Close

Reisverslag Zwitserland

21 augustus

Vanmorgen zijn we weer vertrokken vanaf de camping. Het idee om de route richting Gasterntal gedeeltelijk te lopen hebben we maar laten schieten. Het regende, en het zag er naar uit dat het zou blijven regenen. In plaats van op de camping te wachten op goed weer zijn we via de treintunnel bij Kandersteg naar de andere kant van de bergrug vertrokken. Je rijd eenvoudig je auto op de trein, zet hem in de versnelling en op de handrem, en geniet van de doorgang door de tunnel in het pikkendonker. Twee maal toe kwam er een andere trein tegemoet, wat dan een welkome afwisseling was in de duisternis. En verassing, aan de andere kant van de berg was het weer een stuk aangenamer. Helaas niet voor lang. We wilde een route gaan wandelen in het plaatsje Leuk, maar daar aangekomen kwam de regen met bakken uit de lucht. We zijn teruggereden naar het satelliet centrum van Zwitserland, en hebben daar even de expositie bekeken. Deze was duidelijk verouderd, en sommige dingen werkten ook niet meer. Op zich was het wel aardig om een keer gezien te hebben. Het door brand verwoeste bos wat langs dit centrum lag was wat mij betreft een stuk interessanter. Omdat het weer er niet echt uitzag alsof het nog zou verbeteren hebben we besloten maar snel door te rijden naar het plaatsje Visp om daar een camping als uitvalsbasis te zoeken. Volgens de kaart waren er drie. De eerste vonden we helemaal niks. De tweede en de derde vonden we helemaal niet, zodat we toch uiteindelijk bij de eerste terecht kwamen. En daar luisteren we nu naar het getik van de regen op het dak.

22 augustus

Het getik van de regen hield in de loop van de nacht langzaam op, en ’s-Morgens was het zelfs even droog. De bergen hingen nog vol met wolken, dus een wandeling langs het hoog gelegen spoor was er niet bij. In plaats van deze wandeling, gingen we ons vermaken in het plaatsje Visp. Tegelijkertijd met het vinden van het oude stadsgedeelte begon het weer te rekenen, zodat we gingen schuilen in een kerk. Omdat het langer regende dan dat wij de kerk interessant vonden liepen we even later weer in de regen. Visp heeft leuke steegjes, maar een blauwe lucht was meer dan welkom geweest. Nadat we nog wat boodschappen gedaan hadden gingen we terug naar de camping. De lucht zag er nu een stuk helderder uit, en we verlieten de camping richting ST-German waar we een wandeling wilde gaan doen. Wilde! Het moment dat we in ST-German aankwamen begon het erg hard te waaien, en natuurlijk volgde hierop ook weer regen. Wat kun je dan doen, de strijd met het weer kun je niet winnen, dus gingen we op zoek naar een binnenactiviteit. Het drukkerijmuseum van Visp was daarvoor de gelegenheid, zodat we even later begonnen aan onze tocht door de kelders van de drukkerij. Alle verschillende vormen van bedrukken kwamen aan bod, zodat we een compleet beeld kregen van de drukkunst door de jaren heen.
Hierna ging het toch echt richting Zermatt. Het weer verbeterde snel, en de uitzichten onderweg waren erg mooi. Vanaf Täsch mag je met je auto niet meer verder, en dus zochten en vonden we al snel een camping.
Vandaag was in het nieuws, dat verschillende spoorwegen en wegen vanwege hevige regenval zijn weggespoeld. Diverse tunnels zijn gesloten, en blijkbaar zitten wij in het enige gebied waar op dit moment het weer nog goed is.

23 augustus

Om 7 uur staan we langs ons bed. Wassen, aankleden, eten, nog snel even naar de bakker om brood voor morgen te halen, en dan om 08:10 zitten we in de trein naar het 5 kilometer verderop gelegen Zermatt. In Zermatt stappen we over naar de Gornergrat Bahn om naar de 3089 meter hoge Gornergrat te gaan. We passeren hiervoor diverse stations. De vele Japanners die in dezelfde trein zitten, laten de ene oh naar de andere horen bij iedere bocht waar vanuit de Matterhorn zichtbaar is. Toegegeven, de berg ziet er in het echt spectaculair uit. Een paar marmotjes die we onderweg langs het spoor te zien krijgen worden ook door de hele trein enthousiast bekeken. Dan rijd de trein de sneeuw in. We hadden veel verwacht, maar sneeuw? Vanaf station Riffelberg dat op 2582 meter ligt, ligt sneeuw. En niet zo’n klein beetje ook. Samen met de sneeuw, wordt ook de bewolking dikker, en zo staan we even later in het met mist ommuurde Gornergrat. Een team van vier fotografen begroet vooral de japanse toeristen, en nodigt ze uit om een groepsfoto te maken waarbij ze worden geflankeerd door twee grote sint Bernards. Vooral de Japanners zijn in voor een groepsfoto, waarna ze ook nog eens twee aan twee met een Sint Bernard op de foto mogen. Achter het podium waarop de groepsfoto’s werden gemaakt staat de Matterhorn. Helaas, nu enkel grijze lucht. In een gesprek wat ik had met een van de fotografen bleek dat de matterhorn er later met een mooie blauwe lucht in werd gefotoshopped.
Maar goed, rond 11:00 uur begon de lucht plots open te trekken, en binnen 10 minuten hadden we de strak blauwe lucht gewoon live! Dubbel genieten dus, en meteen maar beginnen aan de wandeling. Natuurlijk werd er onderweg veel gefotografeerd, en onder andere werd er lang stil gestaan bij het meer waarin de spiegeling van de Matterhorn mooi uit kwam. Via vele omwegen kwamen we uiteindelijk rond 18:00 uur aan in Zermatt waar we de trein terug naar Täsch namen. Te moe om nog voor eten te zorgen besloten we maar voor een Pizza (Take away) te gaan.

24 augustus

Vanmorgen stonden we weer om 07:00 uur langs ons bed. Vandaag een heel eind het zelfde ritueel als gisteren, enkel nu met als doel Rothorn Paradise. Dus weer de trein naar Zermatt, daar overstappen naar een treintje naar Sunnegga Paradise, om vervolgens met een kabelbaan verder naar de op 3103 meter gelegen Rothorn Paradise te gaan. Beneden in Zermatt werd ons nog gevraagd of we echt wel een enkele reis wilde kopen, aangezien er boven teveel sneeuw lag voor een wandeling. Dit viel uiteindelijk wel mee, al stonden we ver tot onze enkels in de sneeuw. Op de top in het restaurant bestelde we een koffie met een stuk abrikozenkoek. Wat het ook was, het leek alsof het bord was bestrooid met verse bloemblaadjes, en sommige lagen ook op het gebak. Echt heel erg lekker was het niet, maar we wisten het toch naar binnen te krijgen. Hierna begonnen we aan de wandeling naar beneden door de sneeuw over het steenbok pad. We hoopte van wel, maar we hebben er geen gezien. Helaas! Doordat ik af en toe wel leuke dingen voor de lens kreeg duurde de wandeling een stuk langer dan de anderhalf uur die er voor stond, zodat we uiteindelijk om 17:00 weer terug waren bij Sunnega Paradise, waar we nadat we nog wat foto’s hadden gemaakt van Murmeltieren de trein terug naar Zermatt namen. Vanuit Zermatt gingen we natuurlijk weer terug naar Täsch. En hier moeten we vanavond redelijk vroeg naar bed, want voor morgen hebben we “sonnenaufgang auf der Gornergrat” geboekt. Hiervoor moeten we om 05:15 op het station van Täsch staan, zodat we om 05:40 op de trein naar de Gornergrat kunnen om ter plekke te kunnen genieten van de zonsopkomst.
Alvast welterusten.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *