Reisverslag Schotland

009

Maandag 14 juli

We lopen een stuk langs het strand bij “John Muir Country”. Een redelijk strand, met veel meeuwen en zwanen. De rotsen zitten vol met kleine mosselen en schelpjes. Langs een van de vele schotse golfbanen lopen we terug naar de camper en rijden door naar de “Preston Watermolen”, een van de oudste nog werkende watermolens… Tenminste als je na 12 uur komt, anders is het gewoon gesloten. Even wachten is niet erg,

Maar het is nog maar net 10 uur geweest, dus gaan we verder naar “Tantalon castle”. Een groot uit rood steen opgebouwd kasteel, of tenminste een ruïne. Vanaf het kasteel hebben we een mooi uitzicht op Bassrock. We zien duizenden meeuwen boven het door vogelpoep wit gekleurde eiland vliegen. In “Tantalon castle” huizen vele zwaluwen. Overal zijn nesten, en worden de jongen gevoerd. De gevangenis is nog ongeveer in de originele staat. Als je in die tijd in de gevangenis terecht kwam had je echt geen leven meer. Verschrikkelijk. Een heel dun raampje in een ruim een meter dikke muur zorgt voor een klein beetje licht. Het enige uitzicht vanuit het raampje is de lucht boven je.

We rijden verder naar “Dirleton“ waar een mooie kasteelruïne staat, en enkele hele mooie oude huisjes. We bezoeken de ruïne, en de mooie tuin die erbij ligt. We rijden al weer snel door naar “Edinburgh”. Omdat we rond de spits daar aankomen, rijden we via de ringweg naar het andere eind van Edinburgh, en parkeren bij de “Forth Road bridge” in South Queensferry. De brug gaat van North Queensferry naar South Queensferry. De oude spoorbrug is zeer imposant, en we lopen er even naar toe. Een geweldige hoeveelheid staal verbind hier de beide oevers.

Omdat we morgen naar de stad Edinburgh willen gaan, en het nog redelijk vroeg is besluiten we de camping in Edinburgh te bezoeken. De camping ziet er aantrekkelijk uit, en kost 20 pond voor een overnachting. We gaan dan maar opzoek naar een alternatief. We komen bij een parkeerplaats aan de kust, en zien een smal pad welk leid naar een eilandje even verderop. Met laag water staat het pad droog, en we besluiten even te gaan wandelen. De zon staat al erg laag, en weerspiegelt mooi in het water. Weer terug bij de camper besluiten we weer terug te rijden naar de Forth Road Bridge, om daar te overnachten. De plaatselijke jeugd is op onze huidige locatie een beetje te baldadig naar onze zin. Terug bij de brug blijkt deze mooi verlicht te zijn. Natuurlijk moet ook dat op de foto worden vastgelegd. Even later kruipen we onder de wol, om te genieten van onze nachtrust.

Dinsdag 15 juli

Vanaf het station in Dalmeny nemen we de trein naar Edinburgh Wavery station. De service aan het loket wordt hier nog met de hoofdletter S geschreven. Geduldig verteld de beambte precies hoe en waar we moeten in -en uitstappen, wat de voordeligste kaartjes zijn, en welke tijden we het beste kunnen aanhouden. Hier kunnen ze in Nederland nog wat van leren. Als we op het perron zitten te wachten op de trein worden de verschillen al iets minder groot als we horen dat de trein acht minuten vertraging heeft. Maar acht minuten later zitten we dan toch in de trein. Een al wat oudere conductrice kontroleert de kaartjes, en heeft voor iedereen een vriendelijk woord over. Ook weer heel anders dan in ons thuisland. In Edinburgh lopen we eerst naar het oude stadsgedeelte, “The Royal Mile”. Veel oude panden en steegjes. Het straatbeeld wordt grotendeels gedomineerd door de vele sightseeing double dekker bussen.

Halverwege staat zelfs Braveheart keurig in kilt en blauw geschminckt gezicht te collecteren voor het goede doel. We bezoeken de “Camera Obscura” waar veel aan prularia zoals hologrammen aan de muur hangen. Ook tal van gedateerde (maar wel leuke) licht spelletjes, zijn hier te vinden. Op de vijfde verdieping bevind zich de uiteindelijke “Camera Obscura” en we krijgen hier een live projectie te zien van wat buiten in Edinburgh gebeurd. We lopen verder naar Edinburgh Castle. Hier wordt druk gebouwd voor de Tattoo (Parade)die hier volgende week gehouden wordt, en hierdoor wordt het zicht op het kasteel geheel aan het oog onttrokken. Edinburgh castle is gewoon niet leuk, het is ontzettend druk, en het geeft in geen enkel opzicht een idee dat je je in het verleden bevindt. Wagens staan her en der geparkeerd, en overal staan moderne winkeltjes. Dit slaat werkelijk nergens op. Wat mij betreft is hier een monument vakkundig om zeep geholpen. (En dat voor 8,5 pond). Een paar minuten later staan we dan ook weer in “The Royal Mile”. Deze lopen we helemaal af, en lopen dan een prachtig oud kerkhof op. Het kerkhof is erg mooi, maar alles ligt bezaait met afval, achtergelaten door toeristen. Drie mannen zijn bezig de rotzooi op te ruimen.

Op meer plaatsen in Schotland is het mij trouwens opgevallen dat het milieu hier niet zo belangrijk gevonden wordt. Op veel plaatsen zowel in als buiten de stad liggen bermen en perkjes bezaaid met lege flesjes, chips -en snoep zakjes. Het grootste afval was waarschijnlijk een wasmachine die in een sloot geparkeerd lag. We lopen even door “Princess Street” en het daarbij gelegen park. De moderne winkeltjes kunnen ons niet boeien, dus zakken we af naar het lager gelegen park. Na het drinken van een koel drankje gaan we terug naar het station, om een half uur later weer bij Dalmeny station te arriveren. De trein zit behoorlijk vol.

Pages: 1 2 3 4 5 6 7 8 9