Menu Close

27 augustus

We laten Neist point achter ons en gaan op zoek naar een supermarkt. Onze “kelder” is vrijwel leeg, dus nieuwe voorraad is welkom. We rijden hiervoor naar het plaatsje Uig. Dit moet een van de grotere plaatsen op Skye zijn, dus de supermarkt is volgens ons ook in overeenstemming met de grote van de plaats.

Als we Uig binnen rijden is het eerste dat we zien een kleine supermarkt. Een beetje model huiskamer waarvan de helft dan ook nog bestaat uit een postkantoor. Dit kan onmogelijk de supermarkt zijn van deze wereldstad. Als we echter in no time aan de andere kant Uig weer uitrijden zonder ook maar een spoor van een andere supermarkt te hebben gezien beginnen we ons enigszins zorgen te maken. Voor de zekerheid vragen we het even na aan bij de lokale benzinepomp.

De supermarkt die we zagen aan de andere kant van Uig is echt “de” supermarkt. We keren om en zetten onze camper op een van de drie parkeerplekken die de supermarkt rijk is en gaan naar binnen. Het winkeltje ziet er van binnen tamelijk ouderwets uit, net zoals de dame die de supermarkt runt. Waar eens de koeling stond met koude dranken staat nu een tafeltje met daarop een en ander aan frisdranken. Daarboven hangt een briefje waarop verontschuldigend staat dat de koeling defect is, maar een nieuwe is besteld. Voor de zuivel hangt weer een briefje die ons verwijst naar een klein hokje in de winkel waarin het voornamelijk ruikt naar honden en konijnenvoer, maar waar wel een nog werkende koeling staat waaruit we wat toetjes kiezen.
Bij de kassa aangekomen vraagt de caissière of we even kunnen wachten. De muziek is namelijk gestopt, en ze wil even het cassettebandje omdraaien en opstarten alvorens we mogen afrekenen. De muziek is al net zo ouderwets als de rest van het winkeltje, dus al met al een goede match.

Een van de hoogtepunten van Skye is de Fairy Glenn. Een gebied dat is ontstaan onder invloed van vulkanisme. Het moet een van de kleine onontdekte plaatsen op Skye zijn, en dat is nu net waar ik altijd graag naartoe ga. De parkeerplaats is met drie auto’s overvol, maar wij vinden een plekje langs de kant van de weg waar nog een paar auto’s meer hun heil hebben gezocht. Ik wil even afwachten tot het weer wat rustiger gaat worden, want het is per slot van rekening een van de nog bijna onontdekte plaatsen van Skye. Dat hier zoveel mensen zijn is niet meer dan toeval.

Dat er even later een toerbus met daarin ongeveer 18 Chinezen stopt is natuurlijk ook toeval, net zoals die twee bussen die hierna nog komen om hun lading bezoekers te dumpen. Wachten heeft dus geen zin, en wij stappen ook uit om ons tussen de andere mensen te begeven. Lang houd ik dat niet vol. Het lukt me niet om te genieten van deze omgeving zodat we al weer snel bij de camper zijn om weer verder te gaan.

Verder gaan is dus eigenlijk teruggaan. De Fairy Glenn ligt namelijk aan een doodlopende weg. Om terug te gaan moeten we eerst verder gaan naar een plaats waar we de auto kunnen draaien. Net als ik de hoop begin op te geven en bang ben dat ik heel ver in zijn achteruit terug zal moeten gaan staat er een bordje met daarop de tekst: “Turning point 100 meter”. En inderdaad, 100 meter verderop rijden we op een binnenplaats van een boerderij. Tussen de loslopende kippen proberen we zonder deze dieren onder de wielen te krijgen de camper te draaien. Twee kippen snappen niet helemaal wat er met ze zal gebeuren als de wielen van de camper over ze heen zullen gaan en ze blijven dan ook staan waar ze staan. Ans maakt meer indruk op de twee dames die dan ook al snel het hazenpad kiezen als Ans uit de camper stapt en ze maant een stukje verderop te gaan staan kakelen.

Wij kunnen weer verder. Bij de plaats waar we zojuist parkeerde is nog een bus van The real Scottisch Touristboard komen staan. Met een beetje moeite weten we onze camper nog tussen al het busgeweld door te manoeuvreren en kunnen we onze weg vervolgen.

Op internet hebben we nog een leuke wandeling in de omgeving van Duntulm Castle gevonden. Een wandeling met als hoogtepunt de cave of gold. Volgens de gegevens op internet moet je indien de lokale landeigenaar je probeert van zijn land te verjagen de politie bellen. Dat klinkt niet leuk want die ellende wil je op vakantie natuurlijk niet hebben. Als wij aankomen is er in geen verte of wegen een landeigenaar te zien, dus we kunnen zonder problemen aan de wandeling beginnen.

Het eerste deel van de wandeling is niet erg boeiend. Over een zompige weide lopen we tussen de uitwerpselen van koeien en schapen of de tot modder gestampte aarde richting de kust. Aan de kust zelf echter krijg ik meteen het wow gevoel. Een geweldige plaats met mooie basaltstructuren ligt onder onze voeten. Nu enkel nog een plek vinden om af te dalen. Na even zoeken vinden we de Cave of Gold. Een mooie basalten grot die hoewel niet toegankelijk toch zeker genoeg mogelijkheden oplevert voor mooie plaatjes.

 

 

Als we na een tijdje op de klok kijken zien we dat het al 19:00 is geweest. Hoog tijd om terug te keren naar de camper en wat te eten. We vinden een mooi plekje aan de kust waar we genieten van een mooie zonsondergang. Natuurlijk is het niet de zon die ondergaat, maar de aarde die van de zon wegdraait, maar het was een mooie zonsondergang klinkt natuurlijk beter dan “wat was dat een mooie aardrotatie”.